Jedzenia jest pełno. Dlaczego więc ciało jest niedożywione?

🍽️ Nie wiem już, czy istnieje jeszcze zdrowe jedzenie

Coraz częściej łapię się na tym, że nie potrafię użyć słowa „zdrowe” bez wahania.
Świat, w którym żyjemy, nie jest już nieskazitelny. Powietrze bywa ciężkie. Deszcze niosą to, co unosi się nad miastami. Gleba pamięta więcej, niż chcielibyśmy wiedzieć.

Rośliny wyrastają z tej samej ziemi, po której chodzimy my — zmęczeni, przyspieszeni, przeładowani informacją.
Więc kiedy pytam siebie, czy istnieje jeszcze „zdrowe jedzenie”, coraz częściej odpowiadam sobie uczciwie: nie wiem.

I może właśnie w tym miejscu zaczyna się coś prawdziwego.

Nie zdrowe.
Zdrowsze.

Takie, które przygotowujemy sami.
Bez zbędnych dodatków.
Bez chemii, której nazw nie potrafimy przeczytać.
Z prostych składników, nawet jeśli nie są idealne.

Zdrowsze, bo krótsza jest droga między kuchnią a talerzem.
Zdrowsze, bo dodajemy je świadomie.
Zdrowsze, bo nie są wynikiem linii produkcyjnej, tylko chwili zatrzymania.

🔊 Hałas, który zagłusza ciało

Żyjemy w świecie, który krzyczy.
Reklamy wiedzą lepiej, co jest dla nas dobre.
Nagłówki straszą, normy się zmieniają, „eksperci” wzajemnie sobie zaprzeczają.

A ciało w tym wszystkim milczy coraz ciszej.

Czasami mam wrażenie, że gubimy się nie dlatego,
że nie wiemy — ale dlatego, że wiemy za dużo naraz.
Za dużo sprzecznych informacji.
Za dużo obietnic.
Za mało ciszy.

Chciałabym w tym miejscu przesiać ten szum przez sito.
Zostawić to, co proste.
To, co da się poczuć po posiłku, a nie tylko przeczytać na etykiecie.

🌿 Moje „zdrowsze” na co dzień

Fermentowane warzywa z własnej kuchni – kiszona kapusta z czosnkiem
i kminkiem – dają probiotyki bez długich etykiet.
Napar z pokrzywy z ogródka czy łąki oczyszcza lepiej niż butelkowane soki
z nieznanej produkcji. Tłuszcze z awokado, orzechów laskowych sycą na długo, bez chemicznych stabilizatorów
To wybory proste, bliskie – krótsza droga od ziemi do talerza, dłuższy oddech po posiłku.

Możliwe, że zdrowe jedzenie już nie istnieje w czystej formie.
Ale zdrowsze wybory — wciąż są możliwe.

I od nich właśnie chcę zacząć.